Wpływ nie zaczyna się od stanowiska. Zaczyna się od odpowiedzialności

Obszar 6. Dojrzałość komunikatora
(w poprzednich artykułach opisałyśmy inne obszary - linki znajdziesz pod artykułem)

W poprzednich artykułach tej serii przyglądaliśmy się różnym aspektom budowania partnerstwa biznesowego. Rozmawialiśmy o środowisku organizacji, wpływie stanowiska, dojrzałości funkcji komunikacji, komunikacji zmiany oraz roli liderów. Każdy z tych obszarów prowadzi do jednego wniosku: partnerstwo biznesowe nie jest stanowiskiem. Nie jest również zestawem kompetencji, które można zdobyć podczas jednego szkolenia. To sposób myślenia o swojej roli.

Patrząc na rozwój komunikatorów w różnych organizacjach, zauważyłem, że ich ścieżka bardzo rzadko przebiega identycznie. Różnią się branże, struktury organizacyjne i zakres odpowiedzialności. Jest jednak coś, co pozostaje wspólne – zmienia się sposób, w jaki komunikator rozumie swoją odpowiedzialność. To właśnie ona wyznacza kolejne etapy rozwoju.

Etap pierwszy – realizowanie

Każdy zaczyna od realizacji. Przygotowujemy komunikaty, organizujemy wydarzenia, tworzymy materiały i koordynujemy działania. To etap, na którym uczymy się organizacji, poznajemy ludzi i zdobywamy doświadczenie.

Nie ma w nim nic niewłaściwego. To fundament, bez którego trudno budować kolejne kompetencje. Problem pojawia się dopiero wtedy, gdy przez wiele lat pozostajemy wyłącznie wykonawcami zadań.

Etap drugi – doradzanie

Z czasem komunikator zaczyna dostrzegać, że jego wartość nie wynika jedynie z jakości przygotowanych materiałów. Coraz częściej potrafi wskazać ryzyka, zaproponować inne rozwiązanie i zwrócić uwagę na potrzeby pracowników. Pomaga liderom spojrzeć na projekt z szerszej perspektywy.

Na tym etapie komunikacja przestaje odpowiadać wyłącznie na pytanie: „Jak to zakomunikować?”. Coraz częściej pojawia się inne: „Czy na pewno chcemy zrobić to właśnie w taki sposób?”.

To początek prawdziwego partnerstwa.

Etap trzeci – współdecydowanie

Najbardziej dojrzałe organizacje zapraszają komunikację do rozmów jeszcze przed podjęciem decyzji. Nie dlatego, że komunikator zajmuje wysokie stanowisko, ale dlatego, że wnosi wartość.

Rozumie biznes, potrafi przewidywać reakcje organizacji, łączy perspektywę liderów i pracowników oraz pomaga dostrzegać konsekwencje planowanych działań.

Na tym etapie komunikacja współtworzy rozwiązania. Nie przejmuje odpowiedzialności za biznes, ale pomaga podejmować lepsze decyzje.

Etap czwarty – inicjowanie

Najwyższy poziom odpowiedzialności pojawia się wtedy, gdy komunikator sam dostrzega wyzwania i proponuje rozwiązania. Nie czeka na zaproszenie ani nie oczekuje gotowego projektu. Obserwuje organizację, analizuje dane, rozmawia z liderami i łączy fakty.

Potrafi powiedzieć:

„Widzę obszar, którym warto się zająć”.

To właśnie wtedy komunikacja staje się partnerem, który nie tylko wspiera zmiany, ale pomaga organizacji dostrzegać potrzebę ich rozpoczęcia.

Partnerstwo buduje się codziennie

Łatwo odnieść wrażenie, że partnerstwo biznesowe jest celem, który osiąga się raz na zawsze. W praktyce wygląda to inaczej.

Każdy projekt, każda rozmowa, każda rekomendacja, każda dobrze postawiona diagnoza i każda konstruktywna dyskusja z liderem budują wiarygodność. Wiarygodność z czasem zamienia się w zaufanie.

To ono sprawia, że komunikacja jest zapraszana wcześniej, jej głos jest słyszany i może wpływać na kierunek działań organizacji. Nie dlatego, że domaga się większej roli, ale dlatego, że konsekwentnie pokazuje swoją wartość.

Partnerstwo biznesowe nie jest więc metą. Jest efektem codziennego sposobu wykonywania swojej pracy.

Perspektywa IC Business Partner

Rozwój komunikatora warto oceniać nie przez pryzmat stanowiska, ale odpowiedzialności, którą jest gotów świadomie podejmować.

Pomocne mogą być pytania:

Czy realizuję zadania, czy również proponuję rozwiązania?

Czy potrafię rozmawiać z liderami o konsekwencjach decyzji biznesowych?

Czy jestem zapraszany do projektów dlatego, że przygotowuję komunikację, czy dlatego, że pomagam organizacji podejmować lepsze decyzje?

Jaką dodatkową wartość mogę wnieść do kolejnego projektu?

Odpowiedzi na te pytania znacznie lepiej pokazują poziom dojrzałości komunikatora niż nazwa stanowiska na wizytówce.