Obszar 1: Środowisko decyzyjne organizacji
(w kolejnych artykułach opiszemy kolejne obszary).
Po opublikowaniu artykułu o tym, dlaczego komunikacja często jest zapraszana do projektu zbyt późno, wróciło do nas pytanie:
„Łatwo powiedzieć, że komunikacja powinna być obecna wcześniej. Ale co zrobić, jeśli organizacja po prostu tak nie pracuje?”
To pytanie skłania do szerszej refleksji.
Rozmawiając o partnerstwie biznesowym, często szukamy uniwersalnych odpowiedzi. Zastanawiamy się, jak zdobyć miejsce przy stole, jak wcześniej uczestniczyć w podejmowaniu decyzji czy jak budować swoją pozycję w organizacji.
Tymczasem odpowiedź na każde z tych pytań zaczyna się w innym miejscu.
Od zrozumienia środowiska, w którym pracujemy.
Bo organizacje nie różnią się wyłącznie wielkością czy branżą. Różnią się sposobem podejmowania decyzji, poziomem dojrzałości współpracy i rolą, jaką komunikacja odgrywa w procesach biznesowych.
To nie oznacza, że jedne są lepsze od drugich.
Oznacza jedynie, że komunikator w każdej z nich będzie budował swoją rolę w inny sposób.
Zamiast więc zastanawiać się, czy organizacja jest „gotowa na komunikację”, warto odpowiedzieć sobie na prostsze pytanie:
Kiedy ostatni raz komunikacja została zaproszona do rozmowy jeszcze przed podjęciem decyzji?
Odpowiedź bardzo szybko pokazuje, w jakim środowisku pracujemy.
Organizacja hierarchiczna
Decyzje zapadają na najwyższym szczeblu. Komunikacja najczęściej otrzymuje gotowe zadanie do wykonania.
W takim środowisku próba wymuszenia miejsca przy stole rzadko przynosi oczekiwane efekty. Znacznie skuteczniejsze okazuje się konsekwentne budowanie wiarygodności.
Po zakończeniu projektu warto pokazać, jakie pytania zadawali pracownicy, jakie ryzyka pojawiły się podczas wdrożenia i czego organizacja może nauczyć się przed kolejną zmianą.
Nie chodzi o udowodnienie, że komunikacja powinna być obecna wcześniej.
Chodzi o dostarczenie argumentów, które z czasem sprawią, że zaproszenie pojawi się naturalnie.